Η αλληλεγγύη χρειάζεται οργάνωση, διαφάνεια και εμπιστοσύνη για όλους.
Με αφορμή τις συνεχείς ανακοινώσεις φορέων, εταιρειών, Δήμων και Εθελοντικών Οργανώσεων για τη συγκέντρωση και την παράδοση Ανθρωπιστικής βοήθειας στους πληγέντες κατοίκους του Πόρτο Γερμενού, είναι αναγκαίο να επισημανθεί κάτι ιδιαίτερα σημαντικό:
Το να προσφέρεις βοήθεια ως Εταιρεία, Εθελοντική οργάνωση, Αλληλέγγυος Δήμος, Σύλλογος ή Ενεργός Πολίτης είναι πράξη βαθιά Ανθρώπινη, αξιέπαινη και απολύτως αναγκαία.
Το να μπορέσεις, όμως, να υποδεχθείς σωστά όλο αυτό το κύμα Αλληλεγγύης, να παραλάβεις, να καταγράψεις, να διαχωρίσεις, να αποθηκεύσεις, να προστατεύσεις και να κατανείμεις δίκαια τα προσφερόμενα είδη, αποτελεί μια εντελώς διαφορετική και πολύ πιο σύνθετη διαδικασία.
Η βοήθεια πρέπει να φτάσει χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια στους Ανθρώπους που πραγματικά τη χρειάζονται, με τάξη, διαφάνεια και σωστή ιεράρχηση των Αναγκών.
Δεν αρκεί, λοιπόν, απλώς να φτάνουν φορτηγά και Αυτοκίνητα με αγαθά. Πρέπει να υπάρχει ένας οργανωμένος μηχανισμός που θα γνωρίζει:
Τι χρειάζεται, πόσο χρειάζεται, πού θα παραδοθεί, ποιος θα το παραλάβει και σε ποιους θα διανεμηθεί.
Υπάρχει, όμως, και μία ακόμη σοβαρή παράμετρος που δεν πρέπει να αγνοούμε.
Στο παρελθόν, σε μεγάλες φυσικές καταστροφές, έχουν καταγραφεί φαινόμενα κακοδιαχείρισης, αδιαφάνειας, άνισης κατανομής, απώλειας υλικού, Αλληλοεπικαλύψεων και ανεπαρκούς ελέγχου της Ανθρωπιστικής βοήθειας.
Τέτοια φαινόμενα δεν βλάπτουν μόνο τους πληγέντες.
Πλήττουν και κάτι εξίσου σημαντικό: την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Όταν ο Πολίτης δεν γνωρίζει πού κατέληξε η προσφορά του, ποιος τη διαχειρίστηκε, με ποια κριτήρια διανεμήθηκε και αν έφτασε πράγματι στους Ανθρώπους που τη χρειάζονταν, είναι φυσικό να γίνεται πιο επιφυλακτικός και πιο διστακτικός να προσφέρει ξανά.
Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
Γιατί η Αλληλεγγύη δεν εξαντλείται σε μία μόνο κρίση.
Η χώρα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει φυσικές καταστροφές και κοινωνικές ανάγκες. Αν χαθεί η εμπιστοσύνη των Πολιτών προς τις διαδικασίες Συγκέντρωσης και Διαχείρισης της βοήθειας, τότε αποδυναμώνεται ο ίδιος ο πυρήνας της Κοινωνικής προσφοράς.
Γι’ αυτό απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή.
Ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι κάθε προσφορά, μικρή ή μεγάλη, καταγράφεται, προστατεύεται, διαχειρίζεται με υπευθυνότητα και κατευθύνεται εκεί όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη.
Η διαφάνεια, η λογοδοσία και η ιχνηλασιμότητα δεν είναι δευτερεύουσες διαδικασίες. Είναι βασικές προϋποθέσεις για να συνεχίσει η κοινωνία να εμπιστεύεται, να συμμετέχει και να προσφέρει.
Η Ανθρωπιστική βοήθεια δεν αφορά μόνο τις πρώτες ημέρες μετά την καταστροφή. Οι πληγέντες κάτοικοι θα χρειαστούν στέγαση, βασικά είδη διαβίωσης και συνεχή υποστήριξη για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η εγγύτητα του Πόρτο Γερμενού με την Αθήνα αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα, καθώς διευκολύνει την πρόσβαση χιλιάδων Πολιτών και Φορέων που επιθυμούν να Συνδράμουν.
Η ίδια αυτή ευκολία, όμως, μπορεί να μετατραπεί σε μεγάλο πρόβλημα, εάν η μαζική προσφορά δεν ενταχθεί έγκαιρα σε έναν ενιαίο και οργανωμένο σχεδιασμό.
Η Δημιουργία της πρώτης Ανθρωπιστικής Τράπεζας στην Ελλάδα, της HELLAS HELPBANK, έρχεται ακριβώς να Υπηρετήσει αυτή την ανάγκη.
Σε συνδυασμό με την εμπειρία της HELPHELLAS και του Εθνικού Συντονιστικού Κέντρου Εθελοντών από τη διαχείριση αντίστοιχων μεγάλων φυσικών καταστροφών, όπως πχ. στην κακοκαιρία Daniel, όπου οι ΟΤΑ είχαν βγάλει ανακοίνωση ότι δεν χρειαζόντουσαν άλλη Ανθρωπιστική βοήθεια γιατί απλά δεν μπορούσαν να την διαχειριστούν.
Αναδεικνύεται η άμεση ανάγκη λειτουργίας ενός οργανωμένου Τοπικού Συντονιστικού Κέντρου Ανθρωπιστικής Βοήθειας.
Ενός συντονιστικού κέντρου που πέρα από την γνώση της Τοπικής Κοινωνίας, θα έχει και ένα συνδυασμό Εθελοντισμού, εμπειρίας και τεχνογνωσίας και που θα συντονίσει οργανωμένα όλο αυτό το μεγάλο κύμα Αλληλεγγύης με:ταχύτητα, αμεσότητα, ευελιξία, υπευθυνότητα, λογοδοσία και απόλυτη διαφάνεια.
Γιατί η προσφορά είναι μόνο η αρχή.
Η σωστή διαχείριση είναι αυτή που μετατρέπει την προσφορά σε πραγματική βοήθεια και διατηρεί ζωντανή την εμπιστοσύνη της Κοινωνίας.




Leave a Reply