Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Γράψαμε πριν:
«Για το πρώην Πάφου Τυχικό τα πράγματα είναι μονόδρομος: Ή ακολουθεί τα όσα τού έχει υποδείξει η Εκκλησία του, δηλ. η Εκκλησία της Κύπρου ή μπορεί να φτάσει μέχρι και την καθαίρεση.
Το ζήτημα για τον πρ. Πάφου Τυχικό είναι ότι – δυστυχώς – είναι όμηρος των χριστιανοταλιμπάν. Ένα …εκρηκτικό μίγμα ή συνονθύλευμα – αν θέλετε – δεν θα τον αφήσει να υπακούσει στην Εκκλησία.
Αποτειχισμένοι ή φίλα προσκείμενοι στους αποτειχισμένους, αντιοικουμενιστές, ρωσόφιλοι, «αντισυστημικοί» και άλλοι παρόμοιοι, τον έχουν αναγάγει σε φλάμπουρο «επανάστασης» και καθημερινά, μέσω του διαδικτύου, τον προβάλλουν ως τον «αδίκως σφαγιασθέντα», παρομοιάζοντάς τον ακόμα και με τον ιερό Χρυσόστομο.
Κινούμενος μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα ο Τυχικός δεν μπορεί να υπακούσει στην Εκκλησία του. Θα αρνηθεί να υπογράψει την «ομολογία» που του υποδεικνύει η Σύνοδος και από κει και πέρα τα πράγματα είναι μάλλον προβλέψιμα: Έξοδος!
Τόσο η Εκκλησία της Κύπρου όσο και το Οικουμενικό Πατριαρχείο ορθώς δεν «δικαίωσαν» τον Τυχικό, διότι έτσι δεν υπολόγισαν τον «πιστό λαό», ήτοι ό,τι πιο αντιδραστικό υπάρχει σήμερα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Διοικούσα Εκκλησία αρκετά έχει πληρώσει μέχρι τώρα την ομηρεία της στον τάχα και πιστό λαό. Η περίπτωση Τυχικού μας αποδεικνύει ότι η Εκκλησία μπορεί να προχωρήσει μπροστά χωρίς εξάρτηση από τους ορθοδοξοταλιμπάν, οι οποίοι επιδιώκουν να την χειραγωγήσουν με κάθε μέσο».
Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Γεώργιος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος», τοποθετήθηκε απολύτως σωστά:
«Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ο νοσηρός φανατισμός που προσπάθησε να διεισδύσει στην Εκκλησία της Κύπρου και δεν αναγνωρίζει καμία εξουσία στην Ορθοδοξία εκτός από την ίδια. Ως εκ τούτου, η Ιερά Σύνοδος έλαβε την οδυνηρή απόφαση να σταματήσει αυτό το φαινόμενο απομακρύνοντας από τη Μητροπολιτική Έδρα τον Μητροπολίτη Πάφου, γύρω από τον οποίο είχε αναπτυχθεί αυτό το φαινόμενο».
Επομένως, ο Αρχιεπίσκοπος κατανόησε εγκαίρως το πρόβλημα, δηλαδή την εξάπλωση ενός νοσηρού φανατισμού, ο οποίος αποτελεί, φυσικά, πανορθόδοξο φαινόμενο.
Για παράδειγμα, στην περίπτωση Τυχικού, κυκλοφορεί στο διαδίκτυο «Έκκληση προς τους 10 Αρχιερείς της Εκκλησίας της Κύπρου να προλάβουν κακά αθεράπευτα στην Εκκλησία της Κύπρου», η οποία υπογράφεται από κάποιο «Πανορθόδοξο Κίνημα στήριξης Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού» και παρατίθενται οι χώρες: Ελλάδα, Κύπρος, Αγγλία, Αμερική, Καναδάς, Μεξικό, Ιρλανδία, Σκωτία, Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Πολωνία.
Έχουμε δηλαδή ένα νέο-«παλαιοημερολογικό» κίνημα, πάντα στο όνομα της καθαρότητας της πίστης. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο, ότι ο Τυχικός υποστηρίζεται με πάθος από τον «πιστό λαό», δηλαδή αποτειχισμένους και ακραίους συντηρητικούς, φιλορώσους, οι οποίοι θέλουν να επιβάλουν την δική τους Εκκλησία.
Ο πρ. Πάφου Τυχικός επέστρεψε στην Κύπρο, μετά από τέσσερις μήνες, αλλά …δριμύτερος. Με επιστολή του προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου, o Τυχικός γνωστοποιεί την πρόθεσή του να προσφύγει στα πολιτικά δικαστήρια, διεκδικώντας την επιστροφή της Μητροπολιτικής έδρας Πάφου.
Άρα, ο Τυχικός είναι αμετανόητος! Προσφεύγει στην κοσμική δικαιοσύνη, ενώ, ως κληρικός, θα έπρεπε να δεχθεί με ταπείνωση τις αποφάσεις της Εκκλησιαστικής δικαιοσύνης. Εμμένει αδιάλλακτος στην διεκδίκηση του θρόνου του, λες και του τον χρώσταγε η Εκκλησία!
Είναι δε απαράδεκτη η επιστολή που έστειλε ο Τυχικός στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο στις 8 Δεκεμβρίου 2025 και την οποία παραθέτουμε στη συνέχεια. Ενδεικτική της αμετανοησίας του Τυχικού είναι η τελευταία παράγραφος της επιστολής, στην οποία προτείνει στον Αρχιεπίσκοπο μια …συναλλαγή! Να τον αποκαταστήσει ο Αρχιεπίσκοπος και εκείνος να μην ασκήσει το δικαίωμά του του Τοποτηρητού του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου για την επόμενη εκλογή, όποτε προκύψει!
Η καθαίρεση του Τυχικού είναι μονόδρομος. Και ας πάει στα πολιτικά δικαστήρια να «βρει το δίκιο του». Ως ιεράρχης της Εκκλησίας της Κύπρου τελείωσε.
Leave a Reply