Πολλοί μπορεί να διαβάσατε τον βίο της Αγίας Αικατερίνης αδελφοί μου, που ήταν μια πάνσοφη γυναίκα και μαρτύρησε για τον Χριστό, όμως σίγουρα λίγοι ξέρετε ότι αποστόμωσε 150 δεινούς ρήτορες της εποχής.
Απέδειξε την άρρηκτη σχέση Ελληνισμού και Χριστιανισμού.
Όμως τι τους είπε η Αγία για το Χριστό;
Ότι προφήτευσαν γι΄αυτόν, την έλευσή Του και τη σταύρωσή Του, αρχαίοι φιλόσοφοι και ποιητές και μάλιστα ο Απόλλωνας και οι Σίβυλλες:
“ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΣΤΙ Ο ΕΜΟΣ ΘΕΟΣ, διακηρύττει ο Απόλλων, φανερώνοντας ότι ο ίδιος και οι υπόλοιποι Ολύμπιοι είναι όντα της ουράνιας ιεραρχίας του Θεού!”
Ο συγκεκριμένος λόγος του Απόλλωνος καταγράφεται και στο χειρόγραφο από την Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά.
Ο κώδικας αναφέρεται στην φωτογραφία της δημοσίευσης.
Στο χειρόγραφο αυτό αναφέρεται ότι ο χρησμός του Απόλλωνος απηγγέλθη από το Μαντείο των Δελφών.
●《ΧΡΗΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΔΟΘΕΙΣ ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΑΥΤΟΥ:
ΕΙΣ ΜΕ ΒΙΑΖΕΤΑΙ ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΦΩΣ. ΚΑΙ Ο ΠΑΘΩΝ ΘΕΟΣ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΟΥ ΘΕΟΤΗΣ ΠΑΘΕΝ ΑΥΤΗ ΑΜΦΩ ΓΑΡ ΒΡΟΤΟΣ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΑΜΒΡΟΤΟΣ ΑΥΤΟΣ ΘΕΟΣ ΗΔΗ ΚΑΙ ΑΝΗΡ ΠΑΝΤΑ ΦΕΡΩΝ ΠΑΡΑ ΠΑΤΡΟΣ, ΕΧΩΝ ΤΕ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΠΑΤΡΟΣ ΜΕΝ ΕΧΩΝ ΖΩΟΝ, ΑΛΚΗ ΜΗΤΡΟΣ ΔΕ, ΧΘΙΝΗΤΟΙ ΣΤΑΥΡΟΝ ΤΑΦΟΝ, ΥΒΡΙΝ, ΑΝΙΑΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΒΛΕΦΑΡΩΝ ΠΟΤΕ ΧΕΥΑ<ΤΟ> ΔΑΚΡΥΑ ΘΕΡΜΑ ΠΕΝΤΕ ΔΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ ΕΚ ΠΕΝΤΕ ΠΥΡΡΩΝ ΚΟΡΕΣΑΙ. ΤΟ ΓΑΡ ΘΕΛΕΙΝ, ΑΒΡΟΤΟΣ ΕΛΚΕΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΜΟΣ ΘΕΟΣ ΕΣΤΙΝ ΕΝ ΞΥΛΩ ΤΑΝΥΣΘΕΙΣ. ΩΣ ΘΑΝΕΝ ΕΚ ΤΑΦΗΣ, ΕΙΣ ΠΟΛΟΝ ΕΛΚΩΝ.》
●Απόδοση στην νέα ελληνική:
《Χρησμός του Απόλλωνος που δόθηκε στους Δελφούς περί του Χριστού και του Πάθους Του:
Με πιέζει το φως του ουρανού. Ο Θεός είναι αυτός που πάσχει, όμως η θεότητά Του δεν υποφέρει. Και τα δύο ισχύουν: είναι θνητός ως άνθρωπος, αλλά και αθάνατος ως Θεός. Είναι ήδη Θεός και άνθρωπος μαζί, κρατώντας τα πάντα από τον Πατέρα Του και έχοντας όλα τα ανθρώπινα από τη μητέρα Του.
Από τον Πατέρα Του έχει τη ζωή και τη δύναμη, αλλά από τη μητέρα Του πήρε τη θνητότητα. Οι θνητοί Του προκάλεσαν τον σταυρό, τον τάφο, την ταπείνωση, τις πληγές που δεν γιατρεύονται, ενώ κάποτε δάκρυα θερμά κυλούσαν από τα μάτια Του. Με πέντε άρτους χόρτασε πέντε χιλιάδες ανθρώπους. Γιατί θέλησε να φανερωθεί ως Θεός και άνθρωπος, ελκύοντας με τη θεϊκή Του θέληση τους ανθρώπους.
Ο Χριστός μου είναι ο Θεός που απλώθηκε πάνω στον σταυρό, πέθανε, και αφού σηκώθηκε από τον τάφο, ανυψώθηκε στον ουρανό!》
Αδελφοί μου,
δύο βαρυσήμαντες προφητείες εξέφερε η Αγία Αικατερίνη με σκοπό να φανερώσει στους εκατόν πενήντα ρήτορες τη θεότητα του Ιησού Χριστού. Στην προφητεία της Σίβυλλας προαναγγέλλεται η Γέννηση του Ιησού Χριστού και το Σταυρικό Του Μαρτύριο, ενώ στην προφητεία του Απόλλωνος, συναντάμε την εκπληκτική ομολογία του στο πρόσωπο του Χριστού.
●Λόγος Αγίας Αικατερίνης σε έναν από τους ρήτορες:
«Ἴνα δέ σοι τὰ περὶ αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ὑμετέρων πιστώσωμαι· οὕτω γὰρ ἂν εἴη πάντως ἀνύποπτος καὶ ἡ μαρτυρία τῆς σοφωτάτης ἐν γυναιξίν, ἄκουε Σιβύλλης. Τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν αὐτοῦ, καὶ τὴν περὶ ἡμᾶς πρόνοιαν, καὶ τὴν ἄφατον αὐτοῦ κηδεμονίαν σαφῶς ὑποσημαινούσης. Εἰ βούλει, καὶ αὐτῶν ἐπακούσωμεν τῶν ρημάτων.
“Ὄψέ ποτε τις ἐπὶ πολυσχεδῆ ταύτην ἐλάσειε γῆν, καὶ δίχα σφάλματος γενήσεται σάρξ, ἀκαμάτοις δὲ θεότητος ὅροις· ἀνιάτων παθῶν λύσει φθοράν, καὶ τούτῳ φθόνος γενήσεται ἐξ ἀπίστου λαοῦ· καὶ πρὸς ὕψος κρεμασθήσεται ὡς θανάτου κατάδικος. Ταῦτα δὲ πάντα πείσεται πράως.”
Ὅρα δέ σοι καὶ τὸν ἀψευδῆ μάντιν Ἀπόλλωνα, τῆς συνήθους ἀσαφείας καὶ τῆς λοξότητος ἐπιλελησμένον, καὶ γυμνὴν τὴν ἀλήθειαν ἀναδιδόντα καὶ μὴ βουλόμενον.
“Εἰς μέ, φησί, βιάζεται οὐράνιος, ὃς ἐστὶ φῶς τριλαμπές. Ὁ δὲ παθὼν θεὸς ἐστίν, καὶ οὐ θεότης πάθεν αὐτή. Ἄμφω γὰρ βροτόσωμος καὶ ἄμβροτος. Αὐτὸς θεὸς ἤδη καὶ ἀνήρ, πάντα φέρων ἐκ θνητῆς. Σταυρὸν, ὕβριν, ταφήν· ὃς καὶ ἀπὸ βλεφάρων ποτε χευάτο δάκρυα θερμά· ὃς πέντε χιλιάδας πυρῶν κόρεσε. Τὸ γὰρ θέλειν ἄβροτος ἀλκή. Χριστὸς θεὸς ἐμός ἐστιν· ὃς ἐν ξύλῳ ἐξετανύσθη, ὃς θάνεν, ὃς ἐκ ταφῆς εἰς πόλον ὦρτο.”
Ταῦτα Ἀπόλλων διέξεισιν, ὁ θεός σου».
●Και σε μεταφραση:
«Για να σου αποδείξω τα σχετικά με αυτόν (τον Χριστό) με τη βοήθεια των δικών σου (των ρητόρων), διότι έτσι η απόδειξή μου θα είναι απολύτως έγκυρη, πρόσεξε τι αποκαλύπτει ξεκάθαρα, η πιο σοφή απ’ όλες τις γυναίκες, η Σίβυλλα, δια την κατά σάρκα γέννησή Του, για την πρόνοιά Του για εμάς και για την αμέτρητη φροντίδα Του. Ας ακούσουμε τα ίδια της τα λόγια:
“Ύστερα από πολύ καιρό θα φθάσει κάποιος εις αυτήν την πολυδιηρεμένη γη και θα γεννηθεί με σάρκα αμόλυντη.
Με ανεξάντλητα όρια ως Θεότητα θα λυτρώσει τον άνθρωπο από τη φθορά των ανιάτων παθών. Και θα τον φθονήσει άπιστος λαός και θα κρεμασθεί υψηλά ως κατάδικος εις θάνατον. Όλα αυτά θα τα υποφέρει με πραότητα.”
Πρόσεξε και τον αληθινό μάντη Απόλλωνα, που έχει ξεχάσει τη συνηθισμένη του ασάφεια και τα αμφιλεγόμενα του και φανερώνει γυμνή την αλήθεια χωρίς την δική του βούληση.
Λέγει αυτός:
Ένας ουράνιος με πιέζει ισχυρά, ο οποίος είναι φως τριλαμπές. Αυτός είναι ο παθών Θεός, χωρίς να πάθει τίποτε η θεότητά Του, διότι είναι συγχρόνως θνητός και αθάνατος. Αυτός είναι συγχρόνως θεός και άνθρωπος, όλα υποφέρων από τους θνητούς, δηλαδή τον σταυρό, την ύβρη, την λυτρώσει τον άνθρωπο από τη φθορά των ανιάτων παθών. Και θα τον φθονήσει άπιστος λαός και θα κρεμασθεί υψηλά ως κατάδικος εις θάνατον. Όλα αυτά θα τα υποφέρει με πραότητα. Ολα υποφέρων από τους θνητούς, δηλαδή τον σταυρό, την ύβρη, την ταφή. Αυτός κάποτε από τα μάτια του θα χύσει δάκρυα θερμά. Αυτός πέντε χιλιάδες χόρτασε με άρτους, κάτι που ήθελε δύναμη θεϊκή και οι μαθητές Του αποκαλύπτουν στις γραφές. Ο Χριστός είναι ο δικός μου Θεός, ο οποίος εσταυρώθη εις το ξύλον, ο οποίος εξέπνευσε, ο οποίος εκ του τάφου ανήλθε εις τον ουρανόv
Αυτά διηγείται ο Απόλλων ο θεός σου, που εσύ προσκυνάς!»
(Μαρτυρολόγιον Σινά, Γ΄ Μαρτύριο, 11, σελ. 115)
Αυτές είναι οι δύο βαρυσήμαντες προφητείες τις οποίες εξέφερε η Αγία Αικατερίνη με σκοπό να φανερώσει στους πενήντα ρήτορες τη θεότητα του Ιησού Χριστού. Στην προφητεία της Σίβυλλας προαναγγέλλεται η Γέννηση του Ιησού Χριστού και το Σταυρικό Του Μαρτύριο, ενώ στην προφητεία του Απόλλωνος, συναντάμε την εκπληκτική ομολογία του στο πρόσωπο του Χριστού.
Η Αγία Αικατερίνη εξέφερε τις ανωτέρω προφητείες διότι, όπως αναφέρει η ίδια, κατ’ αυτόν τον τρόπο η «απόδειξη θα είναι απολύτως έγκυρη»! Θεωρεί τις προφητείες του Απόλλωνος και της Σίβυλλας απολύτως έγκυρες. Και γι’ αυτό, η Αγία της γνώσης, αποκαλεί τη Σίβυλλα «πιο σοφή μεταξύ όλων των γυναικών», τον δε Απόλλωνα «μάντη αληθινό»!
Όταν ο αυτοκράτορας Μαξέντιος πληροφορήθηκε ότι οι εκατόν πενήντα ρήτορες αποδέχθηκαν τη θεότητα του Χριστού, διέταξε να ριχθούν στην πυρά. Η Αγία Αικατερίνη, αφού υπέστη φρικτά βασανιστήρια, διετάχθη να αποκεφαλισθεί. Σήμερα τιμάται ως η Αγία της γνώσης και η προστάτιδα των φιλοσόφων και των σπουδαστών.




Leave a Reply