Την Κυριακή 28 Ιουνίου 2026, συμπληρώνεται ακριβώς ένας χρόνος από την εις Κύριον Εκδημία του Μακαριστού Μητροπολίτου Αργυροκάστρου, κυρού Δημητρίου.
Στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αναστάσεως του Χριστού Αργυροκάστρου Τελέστηκε το Παλυαρχιερατικό Συλλείτουργο και το Ετήσιο Μνημόσυνο Προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Ιωάννου.
Παρέστησαν Μέλη της Ιεράς Συνόδου της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Απολλωνίας και Φιέρι κ. Νικόλαος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αργυροκάστρου κ. Ναθαναήλ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βερατίου κ. Άστιος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορυτσάς κ. Αναστάσιος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αμαντίας κ. Ιγνάτιος και Κληρικοί από όλες τις Μητροπόλεις της Χώρας.
Στο Ετήσιο Ιερό Μνημόσυνο Υπέρ Αναπαύσεως της ψυχής του Μακαριστού Ιεράρχου Μητροπολίτου Αργυροκάστρου κυρού Δημητρίου παραβρέθηκε πλήθος πιστών για να αποτίσει Φόρο Τιμής και να προσευχηθεί για τον Μακαριστό Ιεράρχη που ήταν αφοσιωμένος στην Εκκλησία και την Ενορία του.
Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ.κ. Ιωάννης στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ αλλων: «Η ανάμνηση ενός Κεκοιμημένου Ιεράρχου δεν είναι μόνο Ανθρώπινη Τιμή, αλλά πράξη πίστης, ελπίδας και ευχαριστίας. Η Εκκλησία μας αναστήθηκε από τις βαριές πληγές των Άθεων Διωγμών, της αναγκαστικής σιωπής, της κατεδάφισης Εκκλησιών και της Διασποράς των πιστών Συνανθρώπων μας. Η Ανοικοδόμησή της δεν έγινε με μεγάλα λόγια, αλλά με πίστη, δάκρυα, θυσίες, σκληρή δουλειά και αφοσίωση πολλών Ανθρώπων, γνωστών και αγνώστων. Ευχαριστούμε και θα είμαστε πάντα ευγνώμονες στον Αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιο για αυτό το Έργο Ανοικοδόμησης.
Σε αυτό το μονοπάτι συνέχισε να βαδίζει και ο Αείμνηστος Μητροπολίτης κ. Δημήτριος, ως Αδελφός, ως Ποιμένας, ως Μέλος του Συνοδικού Σώματος, ως Άνθρωπος που έδωσε τη βοήθειά του για τη σταθερότητα, την Ενότητα και την Πνευματική πρόοδο της Εκκλησίας. Δεν είναι εύκολο να συνοψίσεις τη ζωή ενός Ανθρώπου με λίγα λόγια, πόσο μάλλον τη ζωή ενός Κληρικού και Ιεράρχου. Μεγάλο μέρος της Διακονίας ενός βοσκού παραμένει κρυφό: Προσευχές που γίνονται σιωπηλά, ανησυχίες που δεν αποκαλύπτονται, Αποφάσεις που λαμβάνονται με φόβο Θεού, πληγές που επιδιώκει να θεραπεύσει, Ανθρώπους που παρηγορεί, ψυχές που ενισχύει. Αυτά τα πράγματα δεν είναι πάντα Γραμμένα στα χρονικά, αλλά είναι Γραμμένα στη Μνήμη του Θεού. Ως εκ τούτου, σήμερα δεν στεκόμαστε απλώς μπροστά στη Μνήμη μιας Απουσίας. Στεκόμαστε μπροστά στο Μυστήριο της ζωής και του Θανάτου, μπροστά στην Αλήθεια ότι «δεν έχουμε μόνιμη πόλη εδώ», αλλά προχωράμε προς το υιοθετημένο Βασίλειο.
«Η Μνήμη του Μακαριστού Μητροπολίτου κ. Δημητρίου μας καλεί να ανανεώσουμε στη συνείδησή μας, ότι η ζωή έχει νόημα όταν είναι δώρο· ότι η Λειτουργία της Εκκλησίας καρποφορεί όταν χτίζεται πάνω στην Ταπεινοφροσύνη· ότι ο θάνατος δεν έχει τον τελευταίο λόγο, γιατί ο τελευταίος λόγος ανήκει στον Αναστημένο Χριστό»”.
Ο νυν Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αργυροκάστρου κ. Ναθαναήλ ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ.κ. Ιωάννη, τα Μέλη της Ιεράς Συνόδου, τους Κληρικούς και όλους τους πιστούς και μοιράστηκε τις πολύτιμες Μνήμες του με τον Αείμνηστο Μητροπολίτη κ. Δημήτριο.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορυτσάς κ. Αναστάσιος τέλεσε Τρισάγιο στον Τάφο του Μακαριστού Μητροπολίτου στο Τεριχάτ.
Leave a Reply